Wat vinden vrouwen zelf van seksualiteit?
Sinds verleden jaar loopt er een VPSG-project met de titel Dwarsliggen. Speurtocht naar
heilzame seksualiteit. Heeft de VPSG (Vrouwen, pastoraat, seksualiteit, geweld) daarmee een
overstap gemaakt, weg van seksueel geweld? Zeker niet. De VPSG blijft doen wat ze al
twintig jaar doet, pastorale counseling bij ervaringen met seksueel geweld en voorlichting en
training van al of niet betaalde kerkelijke medewerkers. Al werkende is de afgelopen jaren
echter voortdurend gebleken, dat seksueel misbruik lastig binnen kerken aan de orde is te
stellen, ook omdat er geen ervaring is om over seksualiteit als zodanig te spreken. Ook niet
over de positieve kanten ervan. Er lijkt wel een taboe te liggen op dit totale gebied. Er is gêne,
er is geen taal voor, het komt te dichtbij, men voelt zich er verlegen mee en onthand. Terwijl
we toch allen seksuele mensen zijn, vrouwen en mannen die daar op een eigen manier iets aan
beleven en er vorm aan geven. En vaak ook nog het een en ander aan jongeren willen
doorgeven. Aangezien een centraal thema van het christendom incarnatie is, het komen van
God in een menselijk lichaam zou je denken dat daarover steeds opnieuw wordt nagedacht.
Voortdurend klinken er lichamelijke termen als het om gemeentevorming gaat, bij de
eucharistie/avondmaal; dopen is een heel lichamelijk gebeuren, eigenlijk de hele liturgie. Wat
is het dan vreemd dat er zo weinig wordt gesproken over de lichamelijke kanten van het
bestaan. Ook in het huidige debat over de geseksualiseerde samenleving spelen de kerken
geen enkele rol.
Een kleine zedenschets...
Via allerlei media is er een bombardement van beelden waardoor meisjes en jongens zich
onder druk gezet kunnen voelen. Zowel voor meisjes als voor jongens lijken de rollen al bij
voorbaat vast te liggen. Je zult en je moet sexy zijn.
Laten we kijken naar een doorsnee nummer van een door jonge vrouwen veel gelezen glossy.
De voorkant belooft: Sex Power & micro minis. The secret lives of wenstminster babes. 97
party fashion pieces. Sexy dresses, spiky heels & naughty knickers. ( Het is een
decembernummer!) Horoscope. Your 12-month love, sex and destiny guide. Het tijdschrift
heeft 370 bladzijden, waarvan 186 pagina's advertenties. Van die advertenties voor parfums,
ondergoed, auto's, franse kaas, reizen, schoenen, zijn er vele met een duidelijke seksuele
lading. In ruim de helft van de gevallen wordt een man en een vrouw voorgesteld in een
erotische pose van overgave van de vrouw. Soms steekt zij haar hand in de modieuze
onderbroek van de man, maar dan is zij zelf toch in elk geval naakt. En dat voor een
advertentie voor mannenondergoed. In een vrouwenblad. Opvallend is dat meestal de vrouw
haar mond half open heeft. Ook horloges blijken het best te adverteren met vrouwen in
hoogstens een bikini of in een paginagrote advertentie waarin zeer lange vrouwenbenen
vanuit kikkerperspectief zijn gefotografeerd. Ook het redactionele gedeelte, dat soms
nauwelijks van de advertenties te onderscheiden valt, bevat weinig tekst en veel foto's met
zeer veel nadruk op een sexy uiterlijk.
Wat gebeurt hier? Is het dan niet fijn om naar een mooi vrouwenlijf te kijken? Natuurlijk!
Maar hier zien we vrijwel louter beelden van vrouwen als seksuele partner van mannen.
Weliswaar niet altijd in een afhankelijke of onderdanige pose, maar er worden nauwelijks
andere bekwaamheden dan seksuele belicht.
In elk geval is het merkwaardig dat het hier niet om een mannenblad gaat, terwijl de foto's
wel vanuit mannenblik zijn genomen. De jonge vrouwen die het blad inzien krijgen zo
ongemerkt een bepaald beeld van vrouwzijn voorgeschoteld. Velen zullen daar ook zelf aan
willen voldoen.